Veerkracht


Ik ben in de loop der jaren beïnvloed door het concept social (or collaborative) learning, wat nadrukkelijk uitgaat van veerkracht, aanpassingsvermogen en permanent leren. Deze begrippen komen voort uit de ecologische wetenschap. Deze stelt dat de ontwikkeling van natuurlijke systemen non-lineair is en dat de gevolgen van menselijke interventies of verstoringen niet te voorspellen zijn. Beheer van deze complexe natuurlijke systemen zal daarom een zaak zijn van experimenteren en leren en steeds aanpassen aan wisselende omstandigheden. De veerkracht theorie, voor het eerst geïntroduceerd door de Canadese ecoloog CS (Buzz) Holling in 1973, begint met twee radicale aannames De eerste is dat de mens en de natuur sterk zijn gekoppeld en co-evolueren, en moet daarom worden opgevat als één ‘sociaal-ecologische “systeem. De tweede is dat de lang gekoesterde veronderstelling dat systemen reageren op veranderingen in een lineaire, voorspelbare manier simpelweg verkeerd is. Volgens veerkracht denken zijn de systemen juist voortdurend in beweging, en daarmee zeer onvoorspelbaar en zelforganiserende, met feedback over de tijd en ruimte. In het jargon van theoretici, ze zijn complexe adaptieve systemen.

Zie hieronder een toepasselijk animatiefilmpje met als boeiende titel “Surfen op de golven van verandering” waarin bovenstaande tekst nog eens duidelijk wordt toegelicht.
meer info op http://www.resilience.cultivate.ie

Tenslotte nog een artikel over wat veerkracht betekent voor de stad http://seedmagazine.com/content/article/urban_resilience/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s