Stadslandbouw


Stadslandbouw
Steden en landbouw hebben altijd een nauwe relatie met elkaar gehad, maar de afgelopen anderhalve eeuw (sinds de industriële revolutie) zijn voedselproductie en -consumptie steeds verder van elkaar komen staan. Zeker in Nederland, met zijn efficiënte land- en tuinbouwsector en sterke verstedelijking, zijn de werelden van producent en consument sterk gescheiden. In reactie hierop is er een nieuwe vorm van voedselproductie ontstaan die probeert deze scheiding te verminderen: stadslandbouw. Stadslandbouw kent vele vormen, zowel geografisch als qua schaal en professionaliteit. Stadslandbouw omvat vaak een hele range van stedelijke voedselproductie: van balkon-, gevel- of daktuin en groene daken in de binnenstad, via volkstuinen tot professionele stedelijke voedselproductie en -verwerking aan de rand van de stad. Dit kan zowel commercieel als niet-commercieel zijn. Ook de handel, verwerking en verspreiding van voedsel valt eronder. Kenmerkend is dat deze vorm van landbouw gebruik maakt van producten en diensten uit de stad en vervolgens weer producten en diensten teruglevert aan de stad.

Stadslandbouw, biedt naast een economisch perspectief, ook vooral maatschappelijk rendement. Dit gebeurt in de vorm van leefbare wijken, gezondheid, wijkeconomie, integratie van bepaalde kansarme doelgroepen (voedseltuinen ism langdurige werklozen en daklozen) en organische gebiedsontwikkeling van braakliggende gronden en leegstaande kantoren in de Randstad. De maatschappelijke uitdagingen en oplossingen van de 21e eeuw gaan ondanks het topsectoren mantra “kennis, kunde, kassa” ook over sociale innovatie en groene economie. Naast een hightech en kennisintensieve stadslandbouw met hoog voedselrendement in plantlabs wat vooral wordt gepredikt in kader van onze voedselzekerheid, dus ook graag meer aandacht voor sociaal ondernemerschap, multifunctionele stadslandbouw en lokaal sluiten van kringlopen. Met name in het (groene) onderwijs is daar nog een lange weg af te leggen. Maar zoals de oude chinese wijsgeer Confucius al zei “elke mijl begint met een eerste stap.”

Stadslandbouw heeft juist een sterke sociale functie in zich verborgen. Het is een middel om met elkaar te communiceren en om mensen via de productie van eigen voedsel met elkaar en met landbouw en voedsel te verbinden, bijvoorbeeld via buurtmoestuinen. Het vormt hiermee de basis voor nieuwe beroepen en leerwerkplekken in bijvoorbeeld zorg en herintegratie. Van voedselproductie tot dakverzorging, van groenbeheer naar verwerking van reststromen en stedelijk nutriëntenbeheer. Er ontstaat een nieuwe vorm van innovatieve duurzame bedrijvigheid waar kennis wordt ontwikkeld over telen in de stad. Maar stadslandbouw creëert ook het soort ambachtelijk werk zoals initiatieven als Vakmanstad Rotterdam nastreven. Deze werkplekken vormen een aanvulling op de bestaande werkgelegenheid, die beter aansluit op kennis en vaardigheden van de Rotterdamse werkende bevolking. Ook biedt het bewoners en bewonersinitiatieven die hobbymatig bezig zijn met eetbaar groen de kans om professionele begeleiding te krijgen of om zelf door te groeien naar een betaalde baan. Op het gebied van economische duurzaamheid kan stadslandbouw zorgen voor lagere kosten in de waardecreatieketen (lagere zorgkosten binnen het gebied vanwege de baten die stadslandbouw oplevert op welzijn en gezondheid), voor hogere opbrengsten in de waardecreatieketen (omdat het gebied gewilder wordt vanwege de stadslandbouwfunctie), en voor meer werkgelegenheid binnen het gebied.

Source: google.com via Better on Pinterest

Advertenties

Meest recente berichten

Edu-Tech’s Brave New World – How Education Software is Being Designed to Hijack Children’s Brains


Huiveringwekkend artikel over de “brave new world” in onderwijsland van de toekomst. Kinderen zijn een interessante doelgroep, waar veel markt partijen hun zinnen op hebben gezet!

Creative by Nature

“Many parents intuitively understand that ubiquitous glowing screens are having a negative effect on kids. But it’s even worse than we think. Recent brain imaging research is showing that they affect the brain’s frontal cortex — which controls executive functioning, including impulse control — in exactly the same way that cocaine does.

Technology is so hyper-arousing that it raises dopamine levels — the feel-good neurotransmitter most involved in the addiction dynamic — as much as sex. This addictive effect is why Dr. Peter Whybrow, director of neuroscience at UCLA, calls screens “electronic cocaine” and Chinese researchers call them “digital heroin…”

~Nicholas Kardaras, M.D., August 27, 2016

baby-computer-shutterstock_story
The Edu-tech Revolution has begun. At this very moment new computer games and education software are being developed to teach children academics one-to-one via computers. Following on the success of the hi-tech gaming industry, the goal is to use technology to transform schooling. See:

View original post 1.375 woorden meer

  1. Register now: PeerValue Conference #Amsterdam 2-3 September #collcons #sharingeconomy Geef een reactie
  2. How Platform Coops Can Beat Death Stars Like Uber to Create a Real Sharing Economy Geef een reactie
  3. YES! Magazine publishes article on Boston’s Emerging Food Economy Geef een reactie
  4. ▶ Charles Eisenstein: On Movements and Activism – YouTube Geef een reactie