Visie


Mijn vader zei altijd “niet zo zwaar bomen jongen”, en dan doelde hij op het gespreksonderwerp; duurzaamheid. Een onderwerp dat ik nog weleens aanroerde en net als voor hem en helaas nog steeds voor velen is gekoppeld aan zwaarte, moeilijk doen en water naar de zee dragen. Of kort samengevat: jongen waar begin je aan? Ik neem hem dit niet kwalijk, want ons denken over milieu wordt vaak gevoed door slecht nieuws; wanneer het weer eens gaat over milieu en de toestand waarin onze planeet verkeerd. Onmacht gevoelens is vaak het enige wat ons rest in zo’n geval.

We botsen inderdaad hard op onze economische, ecologische en maatschappelijke grenzen. Hoge voedselprijzen, stijgende olieprijzen, eindige grondstoffen, de globale opwarming en de kredietcrisis… het zijn allemaal symptomen van een systeem in moeilijkheden.  Via tal van wetenschappelijke rapporten sijpelt dat besef ook door bij beleidsmakers, bedrijfsleiders en maatschappelijke bewegingen, die werk willen maken van iets nieuws. Het antwoord is niet langer meer produceren of meer bouwen. Niet meer, meer, meer, maar anders en beter. Een term in opgang om dat proces te vatten, is transitie: de overgang van de huidige naar een duurzame samenleving, een maatschappij met een hoge levenskwaliteit maar tegelijkertijd een kleine ecologische voetafdruk , minder afhankelijkheid van olie en grondstoffen, en waarin men fundamenteel anders omgaat met afwenteling van milieuproblemen in tijd en ruimte.

Het wordt tijd dat we daarin ons ecocalvinistische denken met zijn klemtoon op tekortkomingen en zonde-besef prima kunnen omruilen voor een meer positieve visie op de onze mogelijkheden. De samenleving zal de komende decennia in het teken staan van een overgang naar een nieuw tijdperk. De huidige samenleving met haar zogenaamde wegwerp- of schroothoopeconomie en het nieuwe tijdperk met een groene of kringloop economie. Ontwerpprincipes als cradle to cradle en biomimicry behoren tot het nieuwe tijdperk. De overgang van het huidige tijdperk naar de nieuwe zal ingrijpend zijn. Op bijvoorbeeld economisch gebied zullen bekende (bedrijfs) economische modellen op de schop gaan. Als mensheid hebben we eerder dit soort ingrijpende veranderingen succesvol doorgemaakt, zoals bij de overgang van stenentijdperk naar kopertijdperk. Deze overgang is in gang gezet niet omdat de stenen op waren, maar er diende zich simpelweg iets beters aan. Met de huidige transitie naar het nieuwe tijdperk – een duurzame samenleving – is het niet anders.

Als samenleving zullen we moeten accepteren dat we leven in een complexe wereld van onderling afhankelijke systemen met vele interacties, hoge onzekerheden en tegenstrijdige belangen. Deze complexe en evoluerende systemen vereisen een nieuwe manier van denken over risico’s, onzekerheid, ambiguïteit en onwetendheid.

Dit betekent:
• Systeemdenken
• Meer begrip krijgen van de samenhang van onze socio-ecologische systemen en de interacties
• Sociale innovatie
• Mogelijkheid om als individu op te treden als change agent
• Inzicht in milieuethiek, m.a.w. wat is onze invloed op het leefmilieu
• Gevoel van engagement, betrokkenheid en actie

Duurzame ontwikkeling behelst voor Kiemkracht geen vaststaand ideaal of voorop gesteld einddoel, maar eerder een “afwegingsmechanisme”. Het afwegen van de verschillende belangen (sociaal culturele, ecologische en economische) maakt deel uit van een maatschappelijk leerproces. Het onderwijs is daarom voor kiemkracht een belangrijke aanjager van het innovatief vermogen bij duurzame ontwikkeling. Uitgangspunt is een “grassroots sustainability”, waarin open innovatie, empowerment en maatschappelijke participatie voorop staan (zie schema hieronder).

Bron: Leren voor duurzaamheid in twee spanningsvelden (vrij naar: Wals & Jickling, 2000)

Advertenties

Meest recente berichten

Edu-Tech’s Brave New World – How Education Software is Being Designed to Hijack Children’s Brains


Huiveringwekkend artikel over de “brave new world” in onderwijsland van de toekomst. Kinderen zijn een interessante doelgroep, waar veel markt partijen hun zinnen op hebben gezet!

Creative by Nature

“Many parents intuitively understand that ubiquitous glowing screens are having a negative effect on kids. But it’s even worse than we think. Recent brain imaging research is showing that they affect the brain’s frontal cortex — which controls executive functioning, including impulse control — in exactly the same way that cocaine does.

Technology is so hyper-arousing that it raises dopamine levels — the feel-good neurotransmitter most involved in the addiction dynamic — as much as sex. This addictive effect is why Dr. Peter Whybrow, director of neuroscience at UCLA, calls screens “electronic cocaine” and Chinese researchers call them “digital heroin…”

~Nicholas Kardaras, M.D., August 27, 2016

baby-computer-shutterstock_story
The Edu-tech Revolution has begun. At this very moment new computer games and education software are being developed to teach children academics one-to-one via computers. Following on the success of the hi-tech gaming industry, the goal is to use technology to transform schooling. See:

View original post 1.375 woorden meer

  1. Register now: PeerValue Conference #Amsterdam 2-3 September #collcons #sharingeconomy Geef een reactie
  2. How Platform Coops Can Beat Death Stars Like Uber to Create a Real Sharing Economy Geef een reactie
  3. YES! Magazine publishes article on Boston’s Emerging Food Economy Geef een reactie
  4. ▶ Charles Eisenstein: On Movements and Activism – YouTube Geef een reactie